İsrail, İrlanda'daki Yahudileri tahliye etmeli

Avusturya-Macaristanlı gazeteci Theodor Herzl, Yahudilerin Avrupa toplumuna uyum sağlayabileceğine ve sağlaması gerektiğine inanarak büyüdü; ancak Fransa’daki Dreyfus davası onu antisemitizmin bunu imkânsız kıldığına ikna etti. 1896’da yayımladığı Der Judenstaat’ta, Yahudi sorununu ancak bir Yahudi yurdunun çözebileceğini savundu. Herzl, Yahudi devletini, Yahudilerin zulümden kaçıp sığınabileceği, hem onuru hem de bir ulusal kimliği yaşayabileceği bir yer olarak görüyordu. 1897’de Birinci Siyonist Kongre’ye başkanlık etti, ardından Dünya Siyonist Örgütü’nü kurdu. Bugün Siyonizm’in kurucu babası olarak anılıyor.

Herzl, hayali gerçekleşmeden onlarca yıl önce, 1904’te öldü; ancak İsrail, onun düşlediği amacı yerine getirdi. Arap devletleri Yahudilerini topluca sürdüğünde İsrail onlara sığınak sağladı. Sovyetler Birliği’nin çöküşünde de aynısı oldu: Yahudiler Rusya, Ukrayna, Belarus, Kazakistan, Özbekistan ve diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinden İsrail’e akın etti.

İsrail, kuşatma altındaki Yahudilerin gelişini edilgen biçimde beklemez; tarihinin erken döneminde onları kurtarma iradesini ve kabiliyetini gösterdi. 1949–50’de yeni devlet, Yemen’deki Yahudileri kurtarmak için Sihirli Halı Operasyonu’nu başlattı ve 49.000 Yemenli Yahudi’yi İsrail’e getirdi. Dışişleri Bakanı Henry Kissinger, Iraklı Kürt müttefiklere ihanet eden Cezayir Anlaşması’na aracılık ettiğinde Mossad, Kürt Yahudilerinin kurtarılmasına yardım etti. 1984–85’te İsrail, Musa Operasyonu’nu başlattı. Mossad, Merkezî İstihbarat Teşkilatı ve Sudan Güvenlik Güçleri, Etiyopya’nın komünist rejimi Derg yönetimi altında giderek artan önyargıyla karşılaşan 8.000 Etiyopyalı Yahudi’yi tahliye etmek için iş birliği yaptı. 1991’de Derg çökerken ve isyancı güçler Etiyopya’nın başkentine yaklaşırken İsrail, geriye kalan 14.000’den fazla Etiyopyalı Yahudi’yi Addis Ababa’dan hava yoluyla tahliye etmek üzere tehlikeli ama etkili bir görev olan Süleyman Operasyonu’nu yürüttü. 2021’de bir Arap ülkesi, onlarca yıl önce geride bırakılan ve geriye kalan 100 Yemenli Yahudi’nin çoğunu tahliye etmesi için İsrail’e yardım etti; bunların birçoğu sonradan Kahire’ye yerleşti.

Antisemitizm Avrupa’yı, özellikle İrlanda, İspanya ve Norveç’i yeniden sararken İsrail belki de bir kurtarma operasyonu daha düzenlemeyi düşünmeli. İsrail, 20. yüzyıldaki kurtarma operasyonlarında Yemen, Irak ve Etiyopya’ya güvenemediği gibi, Musa Operasyonu’nda yaptığı üzere ABD’nin desteğini arayabilir.

İrlanda’nın bugün Avrupa’da Yahudiler için en tehlikeli ülke olması şaşırtıcı olmamalı. Soğuk Savaş sırasında İrlanda Cumhuriyet Ordusu, İsrail karşıtı terör örgütleri yelpazesiyle birlikte eğitim görüyordu. Mary Robinson’ın cumhurbaşkanlığından bu yana İrlanda, taktiksel olarak benimsemese bile antisemitizmi meşrulaştırdı. Geçtiğimiz yıl boyunca antisemitizm görülmemiş düzeylere ulaştı ve ülkedeki 2.200 Yahudi’yi doğrudan tehlikeye attı.

İrlanda Yahudi Temsil Konseyi’ne göre yalnızca 2025’in ikinci yarısında, sözlü tacizden vandalizme, tehditlerden dışlama ve saldırıya kadar uzanan 143 olay yaşandı. İrlanda hükümetinin umurunda değil; antisemitik olayları kayda geçiren bir sistemi dahi yok. Yahudi yıldızı takmak, saldırıya davetiye çıkarmaya dönüştü. İrlanda’daki taksiler ve işletmeler, hiçbir yaptırımla karşılaşmadan Yahudilere veya İsraillilere hizmet vermeyi reddediyor. Ardee yakınlarında bir yola gamalı haçlar ve üzerine “Rat” yazılmış bir Yahudi yıldızı boyandı; yerel bir gazete bunun bu türden on birinci olay olduğunu bildirdi. İrlanda’nın başhahamı daha önce “Kill Jews” ve “Zionists out of Ireland” yazılamalarını rapor etmişti. Vandallar hem Yahudi Müzesi’ni hem de Belfast sinagogunu hedef aldı.

Antisemitizm siyasetin ana akımına yerleşti. Fine Gael meclis üyesi Punam Rane, Dublin Belediye Meclisi’nde “the entire U.S. economy is ruled by the Jews, by Israel.” dedi. Eski bir İrlandalı olimpiyatçı olan Dublin meclis üyesi Philip Sutcliffe, Hitler görüntüleri içeren bir video paylaşarak “real final solution” ile “satanic” Yahudilere karşı çağrı yaptı. Sonradan, özür sayılmayacak bir özürle, “probably shared something I shouldn’t have.” dedi. Sinn Féin milletvekili Johnny Guirke, İsrailliler hakkında şunları söyledi: “They are the Nazis of the modern world, a disgusting Zionist regime of supremacist beings, who attack every stand against them as anti-Semitic… . Most of the world are just plain sick of this victimhood.” Aynı tartışmada Fine Gael’den Colm Burke, Gazze’yi Varşova gettosuna benzetti.

Celtic Marine Bar, “all Zionists”e yasak ilan eden bir pankart asınca işleri patladı. Başka barlar da aynı yolu izledi.

Cumhurbaşkanı Michael D. Higgins, İsrail büyükelçisinin antisemitizme ilişkin uyarılarını bir “PR exercise” diye geçiştirdi ve Yahudilerin risk altında olduğuna dair “there is no evidence” dedi. Onun halefi ve İrlanda’nın şu anki cumhurbaşkanı Catherine Connolly ise Hamas’ı “part of the fabric of the Palestinian people.” olarak niteledi. Ne Hamas’ın diğer Filistinlileri katletmesine ne de Hamas’ın tüzüğünde ve sonraki açıklamalarında ortaya koyduğu soykırımcı programa değindi. Taoiseach [Prime Minister] Micheál Martin de, İrlanda millî futbol takımı kaptanı İsrailli meslektaşıyla tokalaşmayı reddetmesine ve İrlanda takımı İsrail millî marşı sırasında protestoda bulunmasına rağmen, İrlanda’nın bir antisemitizm sorunu olduğunu inkâr ediyor.

Mayıs 2026’da Dublin’deki Herbert Park Hotel’in, otel müdürünün tuhaf biçimde İsrail ordusunun işin içinde olup olmayacağını sormasının ardından, Special Envoys and Coordinators Combating Antisemitism (SECCA) konferansı için ayrılan 70 odalık rezervasyonu hiçbir açıklama yapmadan iptal ettiği bildirildi.

İrlanda’daki Yahudiler, bir zamanlar 1940’ların sonunda Yemen’de ve 1980’lerde Etiyopya’da maruz kaldıkları türden ayrımcılık, hedef gösterilme ve zulümle karşı karşıya. İrlandalı siyasetçiler Yahudileri açıkça şeytanlaştırıyor, onlara çifte vatandaşmış gibi davranıyor ve kolektif suçluluğa tabi tutuyor. Siyasetçiler Nazi tarzı boykotları teşvik ediyor ve Yahudileri şiddetle hedef alanları aklıyor. İrlandalılar, ırkçı bir kendini beğenmişlikle kendilerini Yemen Krallığı’ndan ve Etiyopya’nın Derg’inden daha aydınlanmış sayıp ahlakın hakemi olduklarına inanırken, ahlaken körleşmiş durumdalar. İrlanda’nın eylemsizliği ve antisemitizme gösterdiği büyüyen hoşgörü, antisemitik kan dökülmesini kaçınılmaz kılıyor; çünkü liderleri tarafından kışkırtılan güruhlar hiçbir zaman itidali seçmez.

İsrailli planlamacılar, Yahudilerin Avrupa’da bir şekilde her yerden daha güvende olduğuna ya da Avrupalı güruhların Arap veya Afrikalı olanlardan daha az şiddet yanlısı olduğuna kendilerini inandırmamalı. En azından, acil durum planlamacıları İrlanda’da Yahudilerin nerede yaşadığını bilip bilmediklerini ve onları tahliye etmek için hangi uçak ya da gemilere ihtiyaç duyacaklarını belirlemeli. İrlanda ordusu, Yemen ve Etiyopya ordularında olduğu gibi, muhtemelen iş birliği yapmayacaktır; ama güçsüzdür. İsrail veya Amerika Birleşik Devletleri, İrlandalı Yahudileri İsrail’e ya da Amerika Birleşik Devletleri’ne gitmeden önce kıyı ötesinde daha güvenli bir yere, belki Man Adası’na, taşımak üzere Osprey’lerin veya helikopterlerin inebileceği bir intikal noktası oluşturabilir.

Hazırlıklı olmanın hiçbir zararı yoktur. Belki de hazırlığın kendisi, İrlandalıları gerçekte ne hale geldikleri ve inkâr ettikleri bir sorunun dış dünya tarafından ne ölçüde fark edildiği konusunda uyandırır.